دوستدار حاج منصور ارضی
آری به واقع خدامنصوارضی مرد راه است
تعبد سرفرود آوردن حین حضور به وعده یار شیرینی ای روداره که به واقع باید:آتش عشق دل رو روشن کرده باشه تا حلاوتش دیکه از دل نره
واین تجلی غیر در خونه امام حسین ع هیج جای دیکه طلالونمیکنه تاانسان مصداق بیان کن وشروع فیکون باشه به قدر طرفیتش
حالاکه کاروان غم زده آل الله داره رجوع میکنه به کربلا دل بیشترازهمیشه مثل آهن وآهن ربا بلاتشبیه جذب خاک آفرینشش یعنی خاک کربلا میشه
یه روز آقامون حجه ابن الحسن عج ظهور کنه مارو ببره کربلا منبر بزارن صلا بزنن گریه کن ها با خونندشون منصور بیان توصحن ارباب ع تا امام زمان عج رو یاری کنن که همون مثال زهرایی بروز میکنه که امام رضا ع فرمود هرکی میخواد به مادر ماصله بده برای حسین ع کریه کنه
واون روز صله وکمک ما به آقامون اشک برای جد غریبشه انشاءالله که داره فریاد میزنه من پسراون آقایی هستم که بالب تشنه کشتنش
وناله ای قریب برای غریب ازنای حاجی با نفسی عجیب
صلی الله علیک یا مظلوم با اباعبدالله
وناله جمعیت زمزمه ای آشنا:حسین جان ع